Khadija El Bouraqui werd op haar dertiende illegaal ons land binnen gesmokkeld, en zou hier vijf maanden lang de seksslavin van een bekende Antwerpse advocaat zijn geweest. Erover vertellen kan ze niet meer: ze kwam begin vorig jaar om in een verkeersongeval. Advocaat Q. liep op dat ogenblik nog steeds vrij rond. Een reconstructie.

Iets in het uiterlijk van het meisje zegt Nabila Habibi dat dit geen bedelaartje is. Het kind is blootsvoets en verkleumd van de kou. Haar kleren zijn op verschillende plaatsen gescheurd. Ze vraagt niet om geld, alleen om de juiste richting: ‘Excusez moi, tram pour Hoboken?’ Het is maandag 15 november 2004, tegen zessen in de vooravond. Nabila (24) werkt in het Antwerp Diamond Center. Op de Franklin Rooseveltplaats neemt ze elke dag tram 24. Nabila woont bij haar Marokkaanse ouders, op het Kiel. Ze moet dus dezelfde richting uit als het meisje, en gaat naast haar staan. Het kind toont Nabila het muntstuk in haar hand. 1 euro. ‘Assez pour tram Hoboken?’MOHSSIN HABIBI (broer van Nabila) « Mijn zus heeft dan een kaartje voor haar gekocht en is naast haar gaan zitten. ‘Je bent Marokkaanse?’ Het meisje begon spontaan te vertellen: ‘Ik ben verkocht aan een advocaat in Hoboken.’ Mijn zus: ‘Hoe oud ben je dan?’ Het meisje: ‘Veertien.’ Het was de eerste keer sinds haar aankomst in België dat iemand aardig tegen haar deed, zou ze later zeggen. Toen begon ze te huilen. Ze vertelde dat ze in het huis van de advocaat heel slecht was behandeld.»Het kind zegt Khadija El Bouraqui te heten. Ze is afkomstig uit Beni Mellal, een stad in het Atlasgebergte, zo’n 200 kilometer van Casablanca. Daar, vertelt ze, kwam op een dag in juni 2004 de in België wonende Marokkaan Ben Kassim R. aan, samen met een buikige man die aan haar werd voorgesteld als advocaat Q. uit Antwerpen. HABIBI « De advocaat was zogezegd op zoek naar een meisje dat wilde studeren in België en hem intussen kon helpen in het huishouden. Naar wat wij ervan begrepen hebben, is Q. in Beni Mellal aan verschillende meisjes voorgesteld en had hij er Khadija uitgekozen – wat haar trots had gemaakt. Ze was één van de slimste meisjes van haar klas.» Ze is in de totale illegaliteit hierheen gebracht, in de auto van R. Ze passeerde de douane in de haven van Tanger met het paspoort van één van de dochters van R. Die staat in Antwerpen bekend als een vooraanstaand drugshandelaar (de man werd al eens veroordeeld, hij werd toen verdedigd door Q., red.).» Khadija is in België geen dag naar school geweest. Ze moest schoonmaken en werd verplicht tot seks met de advocaat. Ze was zijn slavin. Niks meer, niks minder.»Hoe meer het kind vertelt, hoe moeilijker Nabila het kan geloven. Ze neemt een besluit. Ze laat Khadija mee uitstappen op het Kiel en neemt haar mee in haar auto. Ze rijdt naar Hoboken en vraagt het meisje de weg te wijzen naar het huis waar ze vandaan komt.HABIBI « Het meisje sputterde eerst tegen. Ze was al die tijd ook amper buiten geweest, maar na een uur zoeken vond ze dan toch het huis. Er hing een koperen plaat naast de deur, Q., advocaat. Mijn zus belde aan.» Een oudere vrouw – de moeder van de advocaat, bleek achteraf – opende de deur. Mijn zus: ‘Excuseer, ik kom in verband met een zekere Khadija…’ Waarop die vrouw: ‘Ha, ons Kaddie! Da’s da maske dat mijne zoon uit Marokko heeft gehaald om te kuisen. Wa is ermee?’»HUMO De moeder van Q. was op de hoogte?HABIBI (zuchtend) « Khadija heeft ons gezegd dat ze elke dag slaag kreeg van dat mens.» Voor Nabila was dit het moment waarop ze zich realiseerde: ‘Het is verdorie wáár.’ Ze heeft zich heel boos gemaakt en is met Khadija dat huis binnengegaan. Ze hebben de luttele kleren die er nog lagen meegenomen en zijn naar mijn ouders gereden.» 

Die avond wordt er een extra bord bijgeschoven ten huize van Mustapha Habibi en Aicha M’Sadfa. Samen met een andere zus en een tante hoort Nabila het kind verder uit.HABIBI « Toen ze haar in de badkamer hielpen om wat nette kleren aan te trekken, zagen ze ronde, donkerbruine plekken op haar armen. Wat was dat? ‘Mégots de cigarettes,’ zei Khadija. Sigarettenpeuken die op haar armen waren uitgedrukt. Op haar rug en rond haar borsten had ze striemen – volgens mijn zus het gevolg van slagen. Het kind is blijkbaar gefolterd. Dat had, begrepen we, de advocaat en zijn vrienden een kick gegeven (stilte)HUMO Zijn vrienden?HABIBI « Weet u mijnheer, ik ben havenarbeider. Ik had nog nooit gehoord van dit soort dingen. Dat volwassen mannen zich aangetrokken voelen tot jongere meisjes, tot daaraan toe. Maar veertien jaar? En zo’n kindje dan ook nog eens pijn doen? Ik snap dat niet. Ik hoop dat ik het nooit hóéf te snappen.» Volgens wat zij die avond vertelde, kwam er soms ook een ‘andere man’. En die ‘troostte’ haar dan ‘door mij hier vast te pakken’. Ze wees de plek tussen haar benen aan.» Wij hebben eigenlijk maar vrij vluchtig met Khadija kunnen spreken. Wij, Marokkanen, praten ook niet zo open over dat soort dingen. Als we het allemaal geweten hadden, dan hadden we die gesprekken kunnen filmen. Ze sprak over een politieman, die we later hebben kunnen identificeren als de echtgenoot van de zus van Q., die in zijn advocatenkantoor werkt.»HUMO Ik wou net vragen: waarom hebt u niet meteen de politie gebeld?HABIBI « We hébben de politie gebeld. Enfin, ik niet: een vriend van mij is goed thuis in het politiewereldje. Ik heb hem gebeld, en hij heeft de federale verwittigd.»VRIEND (wil zijn naam niet in Humo) « Weet u wat ze zeiden? ‘We komen morgen wel een keer zien.’ Ik moet erbij zeggen dat ze in eerste instantie op het punt leken te staan om meteen met sirene en zwaailicht uit te rukken. Tot ik vertelde wie de dader was, toen sloeg de toon om. Ik hoorde ze aan de andere kant van de lijn denken: oeioeioeioeiHABIBI « Khadija is dan bij ons blijven overnachten. Eigenlijk was dat maar beter ook. Ze klaarde op, ze kon het goed vinden met mijn zussen en mijn tante. Ze werd op de duur een spraakwaterval. ‘En je ouders dan?’, vroeg één van ons. Bleek dat Khadija’s vader in 2002 was overleden en dat haar moeder sindsdien nog amper de touwtjes aan elkaar kon knopen. Khadija had haar vanuit België wel een paar keer gebeld, maar ze had altijd gezegd dat alles prima ging. Uit schaamte en uit schrik voor de advocaat, die ermee had gedreigd haar ‘heel veel pijn te doen’ als ze de waarheid zou vertellen. En ook, zei Khadija die avond, ‘omdat mama sinds de dood van papa al genoeg zorgen heeft’.»HUMO Ze schikte zich in haar lot?HABIBI « Als je haar bezig hoorde, leek ze tot de overtuiging te zijn gebracht dat elke advocaat in België zijn eigen slavin heeft. We hebben achteraf de arts gesproken die haar verwondingen had onderzocht, en die had vastgesteld dat ze geen maagd meer was. Ook die vrouw had zo’n reactie: ‘Dit kán toch niet?’» Hier, ziet u deze foto’s? Dit is Khadija tijdens haar laatste dagen in Marokko, net voor ze door Q. en R. naar België werd meegenomen. Toen hier pas was aangekomen, werden haar haren heel kort geknipt. De advocaat eiste van haar dat ze zich kleedde als een jongen.»HABIBI « We zijn die avond met haar naar de telefoonwinkel om de hoek gegaan. Ze heeft haar moeder gebeld en haar de waarheid verteld. Toen is ze in tranen uitgebarsten