Als ’s zomers in Marokko de hitte niet te harden is, zorgt een atlantisch briesje voor verkoeling in Agadir. Ook ’s winters blijft het hier aan de stranden aangenaam. Met 300 dagen zon is Agadir het hele jaar een ideale zonbestemming. Bovendien is het authentieke Marokko zo dichtbij dat je het kan ontdekken op een van de vele excursie s.

Agadir krijgt wel eens de kritiek dat het niet het échte Marokko is. En daar zit wel wat waarheid in. De oude stad met de wirwar van kronkelstraatjes en souks in het centrum, zoals in de andere Marokkaanse steden, werd in 1960 door een aardbeving met de grond gelijkgemaakt. Vijftienduizend mensen stierven onder het puin. Er bleven slechts drie gebouwen overeind: de moskee, de versterkte kasba uit 1540 en een bioscoop. Het nieuwe Agadir werd strakker, opener, rechtlijniger en ietwat zuidelijker opgetrokken.

Eén van de eerste hotels die zich na de beving van 1960 vestigde was Club Med, aan één van de mooiste stroken strand. Club Med Agadir viert dit jaar zijn veertigjarig bestaan met iedere vrijdag rond het zwembad een grootse avondshow met paarden, kamelen, dansers en andere animatie.

Nagebouwde medina
Ondertussen is Agadir uitgegroeid tot de populairste badplaats van Marokko met een internationale sfeer, casino’s, discotheken en nightclubs. Omdat de fijne zandstranden hier geleidelijk in de oceaan aflopen, is dit ook een ideale bestemming voor gezinnen met kinderen. Langs de kust schieten nog altijd hotels als paddenstoelen uit de grond. Aan de buitenrand worden appartementen gebouwd en verrijzen moderne kantoorgebouwen. Wie Agadir vijf jaar niet heeft gezien, herkent de stad nauwelijks. In het centrum openden mooie moderne winkels en restaurantjes met terrassen de deuren. Agadir is niet alleen de grootste toeristische badplaats van Marokko, maar ook de voornaamste vissershaven. Niet te verwonderen dat in de restaurants veel belang wordt gehecht aan dagverse visgerechten. Er is nog plaats zat en er worden brede boulevards aangelegd met plantsoenen en palmbomen tussen de twee of drie rijstroken.

Pendelbusjes rijden van de hotels naar de medina. Het is een reconstructie van de oorspronkelijke oude stad die tot in de details werd nagebouwd. In de kleine meestal overdekte steegjes kun je langs winkeltjes slenteren en een terrasje doen. De Souk Al Had is gigantisch, met verkopers van groenten en fruit, kruiden, specerijen en leer, huishoudartikelen en aardewerk. Oude oranje ‘petits taxis’, krakkemikkige auto’s, brommertjes, zwaar beladen ezeltjes, karretjes en fietsers rijden er kriskras door elkaar.

Geiten in de bomen
Heb je maar een paar dagen en wil je nog meer van het echte Marokko zien, doe dan een culturele trekpleister als Marrakech een andere keer, omdat de afstand te groot is. Veel kleinere plaatsen werden naar het model van de keizerlijke steden gebouwd en die vind je ook nabij Agadir. Tiznit is er zo eentje. Het is een centrum voor juwelen. Die komen erg in trek, omdat veel pop- en tv-idolen, mannequins en andere beroemdheden de vaak ragfijne handwerkjes nu ook ontdekt hebben en er in de media mee pronken.

Tiznit wordt omringd door okerkleurige muren van meer dan 5 km lang waarop je kunt wandelen, met 36 torens en negen poorten. In de oude juwelierssouk bewerken ambachtslui het zilver. Veel handwerk ligt in de kleine winkeltjes die op de patio uitgeven, maar ook in het Centre Artisanal waar de meeste toeristenbussen halthouden. Dames blijven hier wel eens langer plakken dan gepland. Maar ze hebben geen ongelijk. Wat hier ligt uitgestald, is de moeite om bewonderd, gekeurd, gepast en gekocht te worden.

Op 40 km van Tiznit ligt het natuurreservaat van de Oued Massa met zijn talloze vogelsoorten om te observeren. Het noorden van Tiznit voert langs een heel mooi landschap met veel arganiabomen naar de Youssef-Ben-stuwdam die het water levert voor kleine plantages voor groenten en bananen en ook voor de stad Agadir. Die plantages liggen bij kleine dorpjes waar de tijd nog achterloopt. Arganiabomen zijn bijzonder waardevol. Uit de noten komt de smakelijke, maar zeer dure arganiaolie. Die wordt gewonnen door de pitten van de vruchten te pletten. En wil je weten hoe die worden geplukt? Kijk dan naar de geitenhoeders die hun kuddes in de bomen laten kruipen. Bomen vol geiten die gek zijn op de vruchten, maar die de pitten niet kraken. Die vallen er later op de velden wel weer uit. Ze liggen er voor het rapen…

Slangen in mandje
De bewoners van de oases pikken graag een graantje mee van het toeristische succes van Marokko. Een man laat in een kuiltje zijn schorpioenen rondkruipen. Uit een mand tovert hij slangen die hij even door het zand laat klooien. Mooi om te zien hoe vlug en gracieus ze zich bewegen. Frustrerend voor de slang die na de korte poging naar vrijheid weer in de mand moet. Met de paar dirham die hij voor zijn kunstjes krijgt, kan hij brood kopen.

De streek van Agadir is ook de thuis van de berbers. In sommige dorpen worden toeristen bij hen thuis uitgenodigd. Het vaste ritueel is schoenen uit en handen wassen. De gastheer giet wat water uit een ketel over je handen. Er wordt thee geserveerd en zelfgebakken brood aangeboden.

Agadir is tevens een goede start voor excursies zuidwaarts door de Anti-Atlas, een gebergte dat een onbekend Marokko toont. Buiten de zomer kan in de bergen behoorlijk koud zijn. De hoofdweg loopt naar Taroudant, dat wel eens ‘het kleine Marrakech’ wordt genoemd. Taroudant, op amper 80 km van Agadir, heeft een grote berbermarkt en stadsmuren van 8 km lang. Een bijzonder schilderachtige en kleurrijke plek en de gewezen hoofdstad van het vruchtbare Sousgebied. Ambachtslui toveren pareltjes van koperwerk, zilver en houtsnijwerk uit hun vingers. Arbeid is hier nog puur handwerk.